Mount Rainier to pokryty lodowcem wulkan o wysokości 4392 m n.p.m., otoczony łąkami dzikich kwiatów, najsłynniejszymi w Paradise. Kempingi Cougar Rock i Ohanapecosh akceptują kampery (bez podłączeń). Nasza baza Indie Campers w Seattle jest oddalona o około dwie godziny / 137 km, co czyni Rainier łatwym pierwszym przystankiem podczas podróży kamperem po Północno-Zachodnim Pacyfiku.
Droga z lotniska Sea-Tac do naszej bazy w Seattle jest krótka. Naprawdę krótka. Stamtąd to zaledwie 137 km prostą autostradą do głównego wejścia Nisqually do parku. Szybko wyruszysz w drogę, gotowy na zwinne eksploracje, których wymaga park z krętymi górskimi drogami.
Większość dróg na Rainier, jak Stevens Canyon Road, jest przejezdna, ale charakteryzuje się ciasnymi zakrętami i stromymi podjazdami. Ogromny kamper Klasy A może tu być utrudnieniem. Niczym łódź na górskiej drodze. Potrzebujesz czegoś, co zmieści się na historycznych pętlach kempingowych i nie sprawi, że będziesz pocić się na serpentynach. Nasze kampery są stworzone do tego. Prowadzą się jak duży van, a nie autobus, co sprawia, że jazda do Sunrise to przygoda, a nie karkołomna przeprawa.
Polecamy pojazd o długości poniżej 9 metrów na Mount Rainier. Poważnie. Ten rozmiar daje Ci dostęp do prawie każdego miejsca na kempingach Cougar Rock i Ohanapecosh, a parkowanie w notorycznie zatłoczonych miejscach, takich jak Paradise czy Sunrise, staje się nieskończenie prostsze. Dodatkowo, dzięki nieograniczonemu przebiegowi, możesz eksplorować otaczający Las Narodowy Gifford Pinchot, nie patrząc na licznik.
Te trasy definiują doświadczenie Rainier. Każda oferuje inne oblicze góry, od lodowców i łąk dzikich kwiatów po prastare lasy. Planuj jechać powoli, bo widoki tego wymagają.
Paradise Valley Road
To główna arteria parku. Biegnie od wejścia Nisqually do centrum dla odwiedzających Paradise na wysokości 1646 m n.p.m. i jest najbardziej popularną i dostępną trasą w parku. Kluczowe przystanki to Muzeum Longmire, Christine Falls i Narada Falls przed ostatecznym, stromym podjazdem do Paradise. W lipcu i sierpniu łąki tutaj są dywanem dzikich kwiatów. Parking dla kamperów w Paradise zapełnia się całkowicie do godziny 10:00 w letnie weekendy. Bez żartów. Bądź tam do 8:00 rano. Albo odwiedź to miejsce w dzień powszedni.
Sunrise Road
Ta 22-kilometrowa droga wspina się od wejścia White River do Centrum Turystycznego Sunrise, najwyższego punktu, do którego można dojechać samochodem w parku, na wysokości 1951 m n.p.m. Widoki są imponujące. Pomyśl o lodowcu Emmons i całym paśmie Kaskad. Droga jest stroma i kręta, ale jest utwardzona i całkowicie wykonalna w każdym z naszych kamperów. Zazwyczaj jest otwarta tylko od początku lipca do końca września, a nagrodą za powolną, ostrożną jazdę jest perspektywa góry, która wydaje się dziksza i większa niż z Paradise.
Stevens Canyon Road
Łącząc obszar Paradise z południowo-wschodnim zakątkiem parku w Ohanapecosh, ta droga to sama w sobie podróż, oplatająca zbocze góry z wyraźnymi widokami na Reflection Lakes i głęboki, wąski Box Canyon. To kręta, piękna trasa. Sprawdź status drogi, ponieważ może być zamknięta z powodu napraw. Nie polecana dla bardzo dużych kamperów, ale idealna dla zwinnego vana.
Kemping wewnątrz parku to najlepszy sposób na doświadczenie Rainier. Kropka. Wszystkie kempingi w parku oferują biwakowanie na sucho (bez podłączeń), ale zapewniają wciągające doświadczenie, którego żaden hotel nie jest w stanie dorównać. Rezerwacje poprzez Recreation.gov są absolutnie niezbędne i należy je dokonać z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem.
Na Rainier liczy się wszystko. Charakter parku dramatycznie zmienia się wraz z porami roku, a dostępność dróg powyżej 1500 metrów to jedyny decydujący czynnik dla każdej podróży kamperem.
Lato (lipiec-wrzesień): To szczyt sezonu. Wszystkie drogi w parku, w tym kluczowe trasy do Paradise (1646 m n.p.m.) i Sunrise (1951 m n.p.m.), są zazwyczaj wolne od śniegu. Dzikie kwiaty kwitną najpiękniej. Pogoda jest najbardziej stabilna. Cena? Tłumy. Mówimy o tłumach jak 4 lipca w Disneylandzie. Kempingi są całkowicie zarezerwowane, więc absolutnie musisz planować i rezerwować z wielomiesięcznym wyprzedzeniem.
Jesień (październik - początek listopada): Tłumy rzedną, a lasy na niższych wysokościach pięknie się przebarwiają. To jednak loteria. Śnieg może w każdej chwili zamknąć wyżej położone drogi, takie jak Sunrise i Stevens Canyon, co sprawia, że jest to cichy, piękny sezon tylko wtedy, gdy jesteś przygotowany na bardzo ograniczony dostęp.
Zima (połowa listopada - marzec): Mount Rainier nie jest głównym zimowym celem podróży kamperem. Daleko mu do tego. Jedyna otwarta droga to odcinek od wejścia Nisqually do Longmire, a nawet droga do Paradise jest otwarta tylko w ograniczonym zakresie, gdzie łańcuchy na opony są obowiązkowe. Większość parku jest po prostu niedostępna.
Wiosna (kwiecień - czerwiec): Rozpoczyna się wielka odwilż. Drogi zaczynają się otwierać na niższych wysokościach, ale wyższe partie pozostają pokryte metrami głębokiego śniegu. To czas przejściowy, z wysokim zagrożeniem lawinowym i dziko nieprzewidywalnymi warunkami, co nie jest idealne na pierwszą wizytę kamperem.
Znalezienie miejsca kempingowego w Mount Rainier wymaga planowania. Oto, co musisz wiedzieć o kosztach i logistyce dla głównych kempingów przyjaznych kamperom.
Rezerwacja i koszty
Wszystkie miejsca kempingowe w parku, które można rezerwować, są zarządzane przez Recreation.gov.
Większość ludzi próbuje odwiedzić Paradise i Sunrise w ciągu jednego dnia. To błąd. Wybierz jedno, zagłębij się, a drugie zostaw na następną podróż.
Utylizacja odpadów i udogodnienia
Ponieważ w parku nie ma podłączeń, zarządzanie zasobami jest kluczowe.
Tak. Baza Indie Campers w Seattle znajduje się około 2 godziny (137 km) od wejścia Nisqually - to najbliższy punkt startowy z dużego miasta. Rainier świetnie łączy się z parkami Olympic i Mount St. Helens.
Stevens Canyon Road i droga do Sunrise są utwardzone, ale strome i kręte, z ciasnymi zakrętami. Większość kamperów poradzi sobie tam powoli, ale bardzo duże pojazdy powinny trzymać się korytarza Nisqually-Paradise. Nie ma ograniczeń dla przyczep, są tylko zalecenia dotyczące długości.
Trasa ta wyznacza wschodnią granicę parku. Oferuje jedne z najlepszych widoków na Rainier spoza jego bram. Podjazd do Chinook Pass i jeziora Tipsoo to punkt kulminacyjny, z gęstymi polami dzikich kwiatów i klasycznym widokiem góry odbijającej się w jeziorze, co czyni ją świetną opcją do połączenia Rainier z miejscami docelowymi we wschodnim Waszyngtonie.
Cougar Rock (blisko Paradise) i Ohanapecosh przyjmują kampery bez podłączeń, z ograniczeniami długości do około 8-10,5 metra. W sezonie na każdym kempingu jest stacja zrzutu ścieków. Rezerwuj wcześnie na letnie weekendy.
Od lipca do września, kiedy kwitną łąki Paradise, a wysokie drogi (Paradise, Sunrise, Stevens Canyon) są wolne od śniegu. Większość wysoko położonych dróg jest zamknięta z powodu śniegu przez resztę roku.
