Mount Rainier is een 4392 meter hoge gletsjervulkaan omringd door weiden vol wilde bloemen, vooral bij Paradise. De campings Cougar Rock en Ohanapecosh zijn geschikt voor campers (geen aansluitingen). De locatie van Indie Campers in Seattle ligt op ongeveer twee uur / 137 kilometer afstand, waardoor Rainier een gemakkelijke eerste stop is op een camperreis door de Pacific Northwest.
De rit van Sea-Tac naar onze locatie in Seattle is kort. Echt kort. Vanaf daar is het slechts 137 kilometer snelweg naar de hoofdingang van het park, Nisqually. Wij zorgen ervoor dat je snel op weg bent, uitgerust voor de behendige verkenning die een park met kronkelende bergwegen vereist.
De meeste wegen van Rainier, zoals Stevens Canyon Road, zijn begaanbaar, maar hebben scherpe bochten en steile hellingen. Een enorme Class A-camper kan hier een belemmering zijn. Een boot op een bergweg. Je hebt iets nodig dat past op de historische campinglussen en je niet doet zweten in de haarspeldbochten. Onze campers zijn hiervoor gebouwd. Ze rijden als een grote bestelwagen, niet als een bus, waardoor de rit naar Sunrise een avontuur is, geen zenuwslopende beproeving.
Wij raden een voertuig van minder dan 9 meter aan voor Mount Rainier. Serieus. Dit formaat geeft je toegang tot bijna elke camping bij Cougar Rock en Ohanapecosh, en maakt parkeren op notoir drukke plekken zoals Paradise of Sunrise oneindig veel eenvoudiger. Bovendien kun je met onbeperkt kilometerstand het omliggende Gifford Pinchot National Forest verkennen zonder op de kilometerteller te letten.
Deze ritten bepalen de Rainier-ervaring. Elk biedt een ander gezicht van de berg, van gletsjers en wilde bloemenweiden tot eeuwenoude bossen. Plan om langzaam te rijden. De uitzichten vragen erom.
Paradise Valley Road
Dit is de hoofdader van het park. Het loopt van de Nisqually-ingang naar het Paradise Visitor Center op 1646 meter hoogte en is de meest populaire en toegankelijke rit in het park. Belangrijke stops zijn het Longmire Museum, Christine Falls en Narada Falls voor de laatste, steile klim naar Paradise. In juli en augustus zijn de weiden hier een tapijt van wilde bloemen. De camperparkeerplaats bij Paradise is op zomerweekenden om 10.00 uur volledig vol. Geen grap. Wees er om 8.00 uur. Of bezoek op een doordeweekse dag.
Sunrise Road
Deze 22,5 kilometer lange weg klimt van de White River-ingang naar het Sunrise Visitor Center, het hoogste punt waar je in het park kunt rijden op 1951 meter hoogte. De uitzichten zijn immens. Denk aan de Emmons Glacier en de hele Cascade Range. De weg is steil en kronkelig, maar geasfalteerd en volledig te doen met al onze campers. Het is meestal alleen open van begin juli tot eind september, en de beloning voor de langzame, voorzichtige rit is een perspectief op de berg dat wilder en groter aanvoelt dan Paradise.
Stevens Canyon Road
Deze weg verbindt het Paradise-gebied met de zuidoostelijke hoek van het park bij Ohanapecosh en is een reis op zich, langs de berghelling met heldere uitzichten op Reflection Lakes en de diepe, smalle Box Canyon. Het is een kronkelige, prachtige rit. Controleer de wegstatus, want deze kan sluiten voor reparaties. Niet aanbevolen voor zeer grote campers, maar perfect voor een behendige camper.
Kamperen in het park is de beste manier om Rainier te ervaren. Punt. Alle campings in het park zijn 'dry camping' (geen aansluitingen), maar ze bieden een meeslepende ervaring die geen enkel hotel kan evenaren. Reserveringen via Recreation.gov zijn absoluut essentieel, en je moet ze maanden van tevoren maken.
Timing is alles bij Rainier. Het karakter van het park verandert drastisch met de seizoenen, en de toegang tot de weg boven de 1500 meter is de enige bepalende factor voor elke camperreis.
Zomer (juli tot september): Dit is het hoogseizoen. Alle parkwegen, inclusief de belangrijke routes naar Paradise (1646 m) en Sunrise (1951 m), zijn doorgaans sneeuwvrij. Wilde bloemen zijn op hun hoogtepunt. Het weer is het meest stabiel. Het nadeel? Drukte. We hebben het over de drukte van 4 juli in Disneyland. Campings zijn volgeboekt, dus je moet absoluut maanden van tevoren plannen en reserveren.
Herfst (oktober tot begin november): De drukte neemt af en de bossen op lagere hoogten vertonen mooie herfstkleuren. Dit is echter een gok. Sneeuw kan de wegen op hogere hoogten, zoals Sunrise en Stevens Canyon, op elk moment afsluiten, waardoor het alleen een rustig, mooi seizoen is als je voorbereid bent op zeer beperkte toegang.
Winter (half november tot maart): Mount Rainier is geen primaire winterbestemming voor campers. Verre van dat. De enige weg die open blijft, is het stuk van de Nisqually-ingang naar Longmire, en zelfs de weg naar Paradise is slechts beperkt open waar sneeuwkettingen verplicht zijn. Het grootste deel van het park is simpelweg ontoegankelijk.
Lente (april tot juni): De grote dooi begint. Wegen beginnen te openen op lagere hoogten, maar het hooggebergte blijft bedekt onder meters diepe sneeuw. Het is een overgangsperiode, met een hoog lawinegevaar en wild onvoorspelbare omstandigheden, wat niet ideaal is voor een eerste camperbezoek.
Een campingplaats krijgen in Mount Rainier vereist planning. Hier is wat je moet weten over de kosten en logistiek voor de belangrijkste campervriendelijke campings.
Boeken en kosten
Alle reserveerbare campings in het park worden beheerd via Recreation.gov.
De meeste mensen proberen Paradise en Sunrise op één dag te bezoeken. Dat is een vergissing. Kies er één, ga diep, en bewaar de andere voor de volgende reis.
Afvalverwerking en voorzieningen
Aangezien er geen aansluitingen zijn in het park, is het beheren van je middelen essentieel.
Ja. De locatie van Indie Campers in Seattle ligt op ongeveer 2 uur (137 kilometer) van de Nisqually-ingang — de dichtstbijzijnde start vanuit een grote stad — en Rainier combineert goed met Olympic en Mount St. Helens.
Stevens Canyon Road en de weg naar Sunrise zijn geasfalteerd, maar steil en kronkelig met scherpe bochten — langzaam te doen voor de meeste campers, maar zeer grote campers moeten zich houden aan de Nisqually–Paradise-corridor. Er zijn geen trailerbeperkingen, alleen lengteadviezen.
Deze route vormt de oostelijke grens van het park. Het biedt enkele van de beste uitzichten op Rainier van buiten de poorten. De rit naar Chinook Pass en Tipsoo Lake is een hoogtepunt, met dichte wilde bloemen en een klassiek uitzicht op de berg weerspiegeld in het meer, waardoor het een geweldige optie is om Rainier te verbinden met bestemmingen in Oost-Washington.
Cougar Rock (bij Paradise) en Ohanapecosh accepteren campers zonder aansluitingen, met lengtebeperkingen van ongeveer 8,2–10,7 meter en een afvalstation op elke locatie in het seizoen. Reserveer vroeg voor zomerweekenden.
Juli tot en met september, wanneer de Paradise-weiden bloeien en de hoge wegen (Paradise, Sunrise, Stevens Canyon) sneeuwvrij zijn. De meeste toegang op grote hoogte is de rest van het jaar afgesloten door sneeuw.
